Schrijven

Een los verhaal of een serie?

Zolang ik schrijf, werk ik al met series. Vroeger, toen ik nog niet wist dat er een verhaallijn in een verhaal moest zitten, begon ik altijd met een vervolg voordat het eerste deel af was. Gewoon, omdat ik er geen zin meer in had. Zo had ik uiteindelijk een serie van vijf delen waarvan geen enkel deel afgerond was. Maar toen ontdekte ik de kracht van de verhaallijn. In eerste instantie schreef ik alleen maar losse verhalen, tot ik weer een idee voor een serie kreeg. Maar wanneer weet je nou of een verhaal geschikt is voor een serie? pexels-photo-169657.jpg

Van sommige verhalen weet je gewoon dat er geen vervolg op moet komen. Dit zijn vaak verhalen waarbij aan het eind alle verhaallijnen bij elkaar gekomen zijn en die geen vragen meer oproepen. Zo hebben mensen mij weleens gevraagd om een vervolg te schrijven op ‘Spaanse kikkers’. Dat wilde ik in die tijd echt wel, maar ik wist gewoon niet waar dat dan over moest gaan. Alles wat ik de personages wilde laten beleven, was al aan bod gekomen in het oorspronkelijke verhaal. Daarom heb ik dan ook nee gezegd tegen de lezers die een vervolg wilden.

Het kan ook zijn dat een verhaal al best oud is en ik gewoon de feeling met de personages kwijt ben. Ik krijg bijvoorbeeld nog steeds regelmatig de vraag of ik geen vervolg op ‘Liefde in de tent’ schrijf of dat ik het verhaal misschien zou willen laten uitgeven. Ja prima, maar het voelt alsof ik het volledige contact met Fauve en Eloy kwijt ben. Het lukt me gewoon niet meer zo goed om in hun huid te kruipen en daardoor kan ik geen vervolg schrijven. Soms is het dus beter om het gewoon bij één verhaal te houden.

the-pleiades-star-cluster-star-star-clusters-open-sternhaufen-56621.jpgVan sommige verhalen krijg ik echter zo veel inspiratie dat ik meteen een serie wil schrijven. Dat gebeurt vooral met sciencefiction. Dan wil ik gewoon zo veel vertellen dat het niet allemaal in één verhaal past en moet er dus wel een vervolg komen. Heel leuk, maar wel tijdrovend en ook heel irritant als halverwege het schrijven de inspiratie dan ineens weg is.

Ook verhalen die bedoeld waren als standalone kunnen veranderen in een serie. Dit geldt bijvoorbeeld voor ‘Hoe chanteer je een popster?’. Dat was in eerste instantie gewoon een leuk verhaal waarvoor ik het idee plotseling gekregen had en het meteen ging uitwerken. Maar nadat het verhaal afgerond was, miste ik de personages. Ik wist zeker dat er best nog een verhaal uit ze te halen was en dus begon ik aan deel twee. Inmiddels zijn er drie delen af en heb ik ideeën voor een prequel én een spin-off. Vruchtbare bodem, zo’n boyband.

Zo zie je maar dat je gewoon naar je gevoel moet luisteren en niet altijd van tevoren kunt weten of iets een los verhaal of een serie gaat worden. Doe gewoon wat goed voelt en dan kom je er vanzelf achter.

Spui hier je gedachten